1.

Κ. Λιακούλη, καθώς έχει ολοκληρωθεί το πρώτο επτάμηνο της θητείας σας στα έδρανα του Κοινοβουλίου, τί είναι αυτό που σας έχει εντυπωσιάσει θετικά και ποια είναι τα αρνητικά που διαπιστώνετε στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες;Είμαι ένας άνθρωπος που μου αρέσει να παρατηρώ πολύ κάτι, προτού μπω σε οποιαδήποτε διαδικασία κριτικής. Και θεωρώ ότι οι επτά μήνες δεν είναι αρκετοί για κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά, αν είχα κάτι αρνητικό να πω σε σχέση με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες θα ήταν ότι θα ήθελα μια Βουλή, περισσότερο διαδραστική και λιγότερο προσανατολισμένη στο παιχνίδι των παράλληλων μονολόγων, στο παιχνίδι των εντυπώσεων, στο παιχνίδι των μικροπολιτικών τακτικισμών.2.            Πώς θα χαρακτηρίζατε τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας σ’ αυτό το χρονικό διάστημα; Πώς κρίνετε την αντιπολίτευση που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ;Έχω  μεγάλη εμπιστοσύνη στην έννοια του χρόνου, γιατί σε αυτήν τη διάσταση κρίνονται όλοι και όλα, ιδίως στην πολιτική. Η κυβέρνηση της ΝΔ, μόλις πρόσφατα δείχνει να βγαίνει από το «μήνα του μέλιτος», μετά την θριαμβευτική επαναφορά της στην εξουσία πριν από επτά περίπου μήνες. Βέβαια, για να επανέλθει στην εξουσία, υποσχέθηκε σε όλους τα πάντα, με τακτικές «Μαυρογιαλούρου», που όπως φάνηκε δεν ανήκουν μόνο στη χρυσή εποχή του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου. Και τι δεν υποσχέθηκε; Άνευ όρων και περιορισμών ανάπτυξη (που θα δούμε εάν και πότε θα έρθει), πλήθος ξένων επενδυτών (που δεν βλέπουμε ακόμη τουλάχιστον), «μπουλντόζες στο ελληνικό σε ένα μήνα από τις εκλογές» (…). Υποσχέθηκε επιπλέον λύση του προσφυγικού. Όμως, το πρόβλημα της Μόριας παραμένει πιο διογκωμένο από ποτέ, το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής καταργείται και μετά επανιδρύεται, οι επιτάξεις ακινήτων στα νησιά για τη δημιουργία προσφυγικών δομών κλειστού τύπου μετατρέπονται σε «ξε-επιτάξεις», μέσα σε μόνο λίγες ημέρες (!), μετά την δίκαιη κατακραυγή από πλευράς των τοπικών κοινωνιών. Για να μην αναφερθώ στον διαφαινόμενο αντι-μεταρρυθμισμό της Κυβέρνησης, όπου πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών παραπέμπεται στις «ελληνικές καλένδες». Για να μην αναφερθώ στις παλινωδίες με την έννοια της «αριστείας» και τους διορισμούς υπέργηρων διοικητών σε νοσοκομεία, διοικητών κρατικών οργανισμών νευραλγικής σημασίας χωρίς τυπικά προσόντα, διορισμούς Υπουργών που άλλα έλεγε το βιογραφικό τους και άλλα προσόντα τελικά διέθεταν. Στα δε εθνικά θέματα και τις διπλωματικές σχέσεις τη χώρας, πάλι ένας κόλαφος. Η Ελλάδα σε μια κρίσιμη στιγμή φαίνεται να είναι απομονωμένη, αδύναμη, χωρίς σχέδιο. Η Συμφωνία των Πρεσπών, ξαφνικά δεν χρήζει βελτίωσης, και η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη δεν έχει και τόση σημασία, κι ας εξετάζεται από τον ίδιο τον ΟΗΕ…Ο δε ΣΥΡΙΖΑ στην παρούσα φάση – και εκτιμώ ότι για καιρό ακόμη – θυμίζει περισσότερο μποξέρ που μετρά στο παθητικό του απανωτά knockouts, παρά μια αξιωματική αντιπολίτευση με στιβαρό σχέδιο ανακατάληψης της εξουσίας. Στέκει άβουλος, μοιραίος, παθητικός, ρηχά και αντανακλαστικά αντιπολιτευτικός, στην ατζέντα που κάθε φορά θέτει η κυβέρνηση. Τα ψευδεπίγραφα συνέδρια που προκηρύσσει, οι κάθε λογής πλατφόρμες, οι υπό κατάρρευση «Γέφυρες» και οι μαζικές εγγραφές μελών τύπου «παρέας» που κάποτε – αν ποτέ ξεπεράσει την φοβικότητά του – συμβούν, περισσότερο «χρυσώνουν το χάπι» της νέας οδυνηρής πραγματικότητας, παρά την αντιμετωπίζουν. Και έτσι, όπως ανέφερα και παραπάνω, επιλέγει τακτικές κραυγών και αλαλαγμών, σαν τη μόνη τακτική ενός ΣΥΡΙΖΑ που πνίγεται, αλλά δεν βρίσκει κάτι άλλο για να πιαστεί, παρά μόνο «από τα μαλλιά του»…3.            Υπάρχουν τομείς στους οποίους το Κίνημα Αλλαγής μπορεί να κάνει περισσότερα τόσο εντός, όσο και εκτός Βουλής;Η κοινοβουλευτική μας ομάδα στους 7 μήνες κυβέρνησης της ΝΔ έχει πάρει πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες. Πρωτοβουλίες που διακρίνονται από το πολιτικό τους πρόσημο και την αδιαμφισβήτητη κοινωνική τους αναφορά. Επιγραμματικά αναφέρομαι σε ορισμένες από αυτές: η προστασία της πρώτης κατοικίας, ο τρόπος με τον οποίο εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να αποδοθεί η 13η σύνταξη, προτάσεις για τα κόκκινα δάνεια, προτάσεις για την αναγέννηση του αγροτικού κόσμου, για το δημογραφικό αλλά και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να στηρίξουμε τη νέα γενιά, τους νέους επιστήμονες, τους νέους επαγγελματίες.Αλλά και εκτός Βουλής, το Κίνημα χρειάζεται άμεσα να επανασυνδεθεί με την κοινωνία. Εκεί είναι η ψυχή μας, γιατί εκεί είναι ο κόσμος μας. Ένα παράδειγμα: η φετινή επέτειος της 3ης Σεπτέμβρη ήταν διαφορετική. Την γιορτάσαμε εδώ, στη Λάρισα, και αποφασίσαμε να μην ακολουθήσουμε την πεπατημένη, όχι μόνο δική μας αλλά και όλων των κομμάτων που εξαντλούν τις επετείους και τα συνέδριά τους σε ατέλειωτες ομιλίες, μέχρι εξαντλήσεως του… ακροατηρίου. Συνδέσαμε τη γιορτή μας που ήταν αφιερωμένη στην αγροτοκτην